{"id":200,"date":"2016-02-07T02:16:07","date_gmt":"2016-02-07T02:16:07","guid":{"rendered":"http:\/\/ein-shop.pl\/wp\/?page_id=200"},"modified":"2016-02-29T17:10:23","modified_gmt":"2016-02-29T17:10:23","slug":"gazeta-wyborcza","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/gazeta-wyborcza\/","title":{"rendered":"Gazeta Wyborcza"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong>Ewa Demarczyk<\/strong><\/em><\/p>\n<p>Krakowscy rajcy szukaj\u0105c oszcz\u0119dno\u015bci, postanowili po\u0142\u0105czy\u0107 dwa teatry &#8211; Ewy Demarczyk i Ludowy. Pomys\u0142 jest z gatunku \u017cart\u00f3w absurdalnych i mo\u017cna by si\u0119 zdrowo \u015bmia\u0107, gdyby przy okazji nie likwidowano legendy polskiej piosenki.<\/p>\n<p>Po zako\u0144czeniu w swojej karierze trzech muzycznych etap\u00f3w &#8211; wyst\u0119p\u00f3w w kabarecie \u201ePiwnica pod Baranami\u201d, wsp\u00f3\u0142pracy z Zygmuntem Koniecznym i Andrzejem Zaryckim &#8211; Ewa Demarczyk osiad\u0142a na swoim.<\/p>\n<p>W 1985 roku za\u0142o\u017cy\u0142a Pa\u0144stwowy Teatr Muzyki i Poezji pod nazw\u0105 \u201eTeatr Ewy Demarczyk\u201d. Oczywi\u015bcie w Krakowie. Siedziba Teatru pozwala\u0142a na odbywanie pr\u00f3b o\u015bmioosobowego zespo\u0142u muzycznego, gromadzenie archiwali\u00f3w i prowadzenie administracji. Jednak stan techniczny budynku przy ul. Mostowej kwalifikowa\u0142 go raczej do rozbi\u00f3rki.<\/p>\n<p>W latach 1991-95 przeprowadzono wi\u0119c remont pomieszcze\u0144 nale\u017c\u0105cych do Teatru. Gdy sko\u0144czy\u0142 si\u0119 remont znale\u017ali si\u0119 roszczeniodawcy do w\u0142asno\u015bci. Miasto w czerwcu 1995 roku odda\u0142o w zarz\u0105d na rzecz spadkobierc\u00f3w przedwojennych w\u0142a\u015bcicieli rodziny Tennenbaum\u00f3w nie tylko budynek Teatru, ale 26-arow\u0105 dzia\u0142k\u0119 z kompleksem zabudowa\u0144. Zapisu w\u0142asno\u015bci na rzecz wspomnianych wy\u017cej dokonano dopiero w 1998 roku. Sprawa przej\u0119cia tej w\u0142asno\u015bci budzi\u0142a szereg powa\u017cnych w\u0105tpliwo\u015bci i nadal nie zosta\u0142a wyja\u015bniona. Dyrekcja Teatru maj\u0105c uzasadnione podejrzenia nie podpisa\u0142a wi\u0119c umowy najmu z nowym administratorem.<\/p>\n<p>Teatr Ewy Demarczyk podleg\u0142y wojewodzie krakowskiemu z dniem 1 stycznia 1999 r. zosta\u0142 przej\u0119ty przez miasto zgodnie z rozporz\u0105dzeniem prezesa Rady Ministr\u00f3w z 8 grudnia 1998 r., kt\u00f3re to pa\u0144stwowe instytucje kultury przekazywa\u0142o w gesti\u0119 samorz\u0105d\u00f3w terytorialnych w celu ich dalszego prowadzenia. Od tego momentu Teatr znalaz\u0142 si\u0119 w sytuacji jakby \u017cywcem wzi\u0119tej z tw\u00f3rczo\u015bci Kafki, Orwella i Mro\u017cka razem pomieszanych. Pierwszym posuni\u0119ciem w\u0142adz miasta w stosunku do Teatru, kt\u00f3ry nie opu\u015bci\u0142, pomimo zmiany administratora, swojej siedziby by\u0142o bezprawne zagarni\u0119cie jego mienia (instrument\u00f3w, sprz\u0119t\u00f3w i wyposa\u017cenia) i przewiezienie go do Teatru Ludowego. Przy czym zabrano tak\u017ce prywatne rzeczy nale\u017c\u0105ce do artystki (pianino, obrazy, rze\u017aby, pami\u0105tki , archiwum). Ma\u0142o tego. Z cz\u0119\u015bci maj\u0105tku trwa\u0142ego Teatru w postaci pieca gazowego i instalacji centralnego ogrzewania oraz innych urz\u0105dze\u0144 zrobiono prezent nowemu administratorowi (bo przecie\u017c nie w\u0142a\u015bcicielowi) posesji przy Mostowej. 2 wrze\u015bnia ubieg\u0142ego roku Zarz\u0105d Miasta podj\u0105\u0142 uchwa\u0142\u0119 intencyjn\u0105 po\u0142\u0105czenia Teatru Ewy Demarczyk z Teatrem Ludowym. Decyzja w tej sprawie zapad\u0142a 20 grudnia ubieg\u0142ego roku, przeg\u0142osowana przez radnych AWS. Nawet przez tych, kt\u00f3rzy wcze\u015bniej zapewniali artystk\u0119, \u017ce do tego nie dopuszcz\u0105. Argumenty w\u0142adz miasta s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce: Teatr dotowany jest przez miasto, a artystka rzadko w Krakowie koncertuje. Po\u0142\u0105czenie obu teatr\u00f3w przyniesie oszcz\u0119dno\u015bci finansowe i umo\u017cliwi cz\u0119stsze wyst\u0119py Ewy Demarczyk w Krakowie. Po\u0142\u0105czenie teatr\u00f3w ma nast\u0105pi\u0107 1 marca br.<\/p>\n<p>Mo\u017cna by ulec logice tego rozumowania, gdyby nie to, \u017ce jest ono z gruntu fa\u0142szywe. Co oznacza bowiem po\u0142\u0105czenie obu teatr\u00f3w? Czy to, \u017ce oba b\u0119d\u0105 niezale\u017cne lecz mia\u0142y t\u0119 sam\u0105 siedzib\u0119, czy te\u017c to, \u017ce jeden wch\u0142onie drugi. Uchwa\u0142a Rady Miasta Krakowa jest jednoznaczna. Przestaje istnie\u0107 Teatr Ewy Demarczyk. Nowopowsta\u0142a instytucja ma si\u0119 nazywa\u0107 Teatr Ludowy. A wi\u0119c jednak likwidacja tylko w bia\u0142ych r\u0119kawiczkach lub inaczej m\u00f3wi\u0105c pe\u0142na hipokryzji. No, bo jak sobie wyobrazi\u0107 teraz wyst\u0119py Ewy Demarczyk &#8211; jako artystki ludowej w stroju krakowskim? Wiceprezydent miasta Teresa Starmach, odpowiedzialna za sprawy kultury zapytana jak ma funkcjonowa\u0107 Teatr w nowej strukturze odpowiedzia\u0142a: \u201eTo si\u0119 ustali po po\u0142\u0105czeniu\u201d.<\/p>\n<p>Tymczasem zapotrzebowanie na spektakle Ewy Demarczyk jest ogromne. Co chwila dzwoni\u0105 telefony z pro\u015bb\u0105 u o ustalenie termin\u00f3w. Nawet do Teatru Ludowego. Artystka nie mo\u017ce jednak nic obieca\u0107. Wprawdzie nadal jest dyrektorem, bo nikt jej ze stanowiska nie odwo\u0142a\u0142, ale czy, dla przyk\u0142adu, mo\u017ce si\u0119 umawia\u0107 na terminy letnie, skoro jeszcze nie ustalono programu i form jej dzia\u0142alno\u015bci. Na razie wi\u0119c Ewa Demarczyk jest dyrektorem teatru bez siedziby. Muzycy \u0107wicz\u0105 na w\u0142asnych instrumentach w domach, sprz\u0119t zdeponowany jest w Teatrze Ludowym, miasto obcina dotacje na dzia\u0142alno\u015b\u0107, publiczno\u015b\u0107 czeka na koncerty. Jak wybrn\u0105\u0107 z tej sytuacji?<\/p>\n<p>Skoro Krakowa nie sta\u0107 na utrzymanie Teatru w formie objazdowej z koncertami w kraju i za granic\u0105, to najrozs\u0105dniejszym wyj\u015bciem jest postawienie go w stan likwidacji. Formu\u0142a ta pozwala bowiem w ci\u0105gu roku na zmian\u0119 struktury , tak\u017ce w\u0142asno\u015bciowej, lecz gwarantuje zachowanie dorobku i tw\u00f3rczych dokona\u0144. Na to potrzeba jednak m\u0119skiej decyzji, a nie udawanego mi\u0142osierdzia.<\/p>\n<p>W przeciwie\u0144stwie do Krakowa, gdzie trudno znale\u017a\u0107 siedzib\u0119 dla Teatru Ewy Demarczyk, w\u0142adze ma\u0142ej Bochni udost\u0119pni\u0142y artystce bezp\u0142atnie odpowiednie locum. Trzeba je jeszcze odpowiednio zaadaptowa\u0107 i urz\u0105dzi\u0107. Ale \u017ceby Teatr m\u00f3g\u0142 tam zafunkcjonowa\u0107 musi zerwa\u0107 p\u0119powin\u0119 krakowsk\u0105, znale\u017a\u0107 innego organizatora. W zwi\u0105zku z tym jedynym sensownym wyj\u015bciem jest w\u0142a\u015bnie likwidacja Teatru. Zrozumia\u0142a to cz\u0119\u015b\u0107 radnych, kt\u00f3rzy jeszcze w tym miesi\u0105cu pragn\u0105 w tej sprawie zg\u0142osi\u0107 stosown\u0105 uchwa\u0142\u0119.<\/p>\n<p>Dotychczasowe decyzje w\u0142adz miasta Krakowa o\u015bmieszaj\u0105 je. Zdaje sobie z tego spraw\u0119 wiele \u015brodowisk. W obronie Teatru Ewy Demarczyk wyst\u0105pili m.in. radni UW, SLD i UPR, grono profesor\u00f3w Uniwersytetu Jagielo\u0144skiego, a tak\u017ce Forum Chrze\u015bcija\u0144skich Inicjatyw Pozarz\u0105dowych skupiaj\u0105ce 50 r\u00f3\u017cnych organizacji.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nMarek Jakubowicz<br \/>\nGazeta Wyborcza (stycze\u0144, 2000)<\/p>\n<hr noshade=\"noshade\" \/>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ewa Demarczyk Krakowscy rajcy szukaj\u0105c oszcz\u0119dno\u015bci, postanowili po\u0142\u0105czy\u0107 dwa teatry &#8211; Ewy Demarczyk i Ludowy. Pomys\u0142 jest z gatunku \u017cart\u00f3w absurdalnych i mo\u017cna by si\u0119 zdrowo \u015bmia\u0107, gdyby przy okazji nie likwidowano legendy polskiej piosenki. Po zako\u0144czeniu w swojej karierze trzech muzycznych etap\u00f3w &#8211; wyst\u0119p\u00f3w w kabarecie \u201ePiwnica pod Baranami\u201d, wsp\u00f3\u0142pracy z Zygmuntem Koniecznym i [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-200","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=200"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":206,"href":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200\/revisions\/206"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/demarczyk.pl\/Ewa\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=200"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}